Ένα μικρό όνειρο έγινε πράξη σήμερα, με την έναρξη της Δανειστικής Βιβλιοθήκης της Ενορίας μας - Ενορία Γενεσίου Θεοτόκου Μπεντεβή στο Ηράκλειο. Η αρχή έγινε με τον Αγιασμό, τον οποίο τέλεσαν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Νικάκης και ο σύζυγός μου, εφημέριος του ναού, π. Ιωάννης Νικολάου, με ευχές για καλή λειτουργία της βιβλιοθήκης και πνευματική ωφέλεια όλων των αναγνωστών μικρών και μεγάλων. Μετά τον Αγιασμό ανακοινώθηκε ότι θα έχω εγώ τη χαρά να αναλάβω εθελοντικά την ευθύνη για την λειτουργίας της Δανειστικής Βιβλιοθήκης. Κάτι που για μένα αποτελούσε ένα μικρό προσωπικό όνειρο που σήμερα πήρε σάρκα και οστά, επειδή το να βρίσκομαι ανάμεσα στα βιβλία μου είναι κάτι που με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενη. Ξεχωριστή χαρά μας έδωσε η παρουσία του αντιπρόεδρου του ΟΦΗ κ.Ηλία Πουρσανίδη, ο οποίος μας προσέφερε ως δωρεά για τη βιβλιοθήκη ένα λεύκωμα για τα 100 χρόνια του ΟΦΗ — ένα δώρο με ιδιαίτερη αξία. ...
Το μυθιστόρημα "Frankenstein" της Mary Shelley, είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο βιβλίο της κλασικής λογοτεχνίας καθώς πολλοί άνθρωποι το έχουν στο μυαλό τους ως ένα μυθιστόρημα τρόμου. Αλλά δεν είναι! Το υπέροχο αυτό βιβλίο με την λυρική του γραφή, είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για τη μοναξιά, την ευθύνη και την ανάγκη για αποδοχή. Ο νεαρός επιστήμονας Βίκτωρ Φρανκενστάιν δημιουργεί μέσα από τα πειράματα του ένα ζωντανό πλάσμα, όμως μόλις το αντικρίζει, το απορρίπτει λόγω της άσχημης μορφής του. Αυτή η εγκατάλειψη σημαδεύει για πάντα το δημιούργημά του. Το πλάσμα δεν "γεννιέται" κακό. Έχει την ψυχή ενός μικρού παιδιού που είναι μόνο του και νιώθει βαθειά φοβισμένο. Όμως παρόλα αυτά καταφέρνει να μάθει να μιλάει, να σκέφτεται να παρατηρεί την ομορφιά της φύσης και να αισθάνεται. Επιθυμεί να βρει την αγάπη και τη συντροφικότητα, όμως οι άνθρωποι το διώχνουν, το πετροβολούν και το κακομεταχειρίζονται εξαιτίας της εξωτερικής του εμφάνισης και των...
Χριστός Ανέστη! Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα μπορώ πάντα να επαναφέρω στη μνήμη μου την "Ιεροτελεστία" της δημιουργίας του προζυμιού που έφτιαχνε η μητέρα μου τη Μεγάλη Παρασκευή. Το ανοιξιάτικο αεράκι ντυνόταν με τ' αρώματα της άγριας βιολέτας , του λεμονανθού, η ατμόσφαιρα ευωδίαζε λιβάνι, και τις θλιμμένες ψαλμωδίες των εγκωμίων συνόδευε η μακρινή βοή του ποταμού που ερχόταν απ' το Φράγμα, μαζί με τη λάμψη ενός χλωμού φεγγαρόφωτου ...και πολλά αστέρια! …Τόσα αστέρια δεν έχω ξαναδεί ποτέ από τότε που ήρθα κι έμεινα στην πόλη...επιστρέφαμε στην εκκλησία μετά την περιφορά του Επιταφίου και η μητέρα μου έβγαζε από την τσάντα της ένα μικρό βάζο που περιείχε αλεύρι μέχρι τη μέση, κι ένα μπουκαλάκι νερό. Την ώρα που διαβαζόταν ο Απόστολος, έριχνε λίγο - λίγο το νερό μέσα στο βάζο κι ανακάτευε μέχρι να δημιουργηθεί μια ζύμη. Όταν η ακολουθία τέλειωνε και γυρίζαμε στο σπίτι, τοποθετούσε τη ζύμη σε ένα μεγάλο μπολ έβαζε παραπάνω αλεύρι και νερό ,...
Να είσαι γερή να φτιάξεις και του χρόνου! Υπέροχες όλες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή Ανάσταση !