Αναρτήσεις

Χαρούμενη επέτειο!

Εικόνα
Από τότε που ήμουν μικρό κορίτσι κι έκανα όνειρα  τη ζωή μου , ήμουν απόλυτα σίγουρη πως κάπου στον κόσμο, μακριά ή κοντά μου, υπήρχε ένας άνθρωπος που ήταν το άλλο μισό της ψυχής μου. Κοιτούσα τ'αστέρια στον ουρανό τα καλοκαιρινά βράδια , μύριζα μια άγρια ορχιδέα την άνοιξη και μιλούσα σ'εκείνον...Αναρωτιόμουν που ήταν ή τι έκανε τη στιγμή που τον σκεφτόμουν. Δεν μπορούσα να φανταστώ που έμενε, ποιό  ήταν το όνομα του,  ή πως  ήταν το πρόσωπο του.  Αλλά  ήξερα πως όταν κάποια στιγμή θα τον έβλεπα,  θα τον αναγνώριζα.  Έτσι όταν αντίκρισα για πρώτη φορά τα  μάτια του  ήμουν σίγουρη πως  οι καρδιές μας θα χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό από εκείνη τη στιγμή και για πάντα.  Στις 21 Ιανουαρίου του 2001 δώσαμε ραντεβού στην εκκλησία του Αΐ -Γιώργη στο Ίνι και σήμερα  21  χρόνια μετά  συνεχίζω να πιστεύω ότι γεννηθήκαμε για να συναντηθούμε. ❤❤❤❤❤❤❤ Σήμερα δε θα  γράψω για σένα στίχους αγαπημένων ποιήτών . Θα σου αφιερώσω το τραγούδι κάποιου πλανόδιου μουσικού που τ

Ο Γέροντας των Χριστουγέννων

Εικόνα
 Ο "Διομήδης" ήρθε στην Κρήτη οργησμένος. Κλότσησε με το παγωμένο στιβάνι του τη θερμοκρασία και την έστειλε στα βάθη της φουρτουνιασμένης  θάλασσας. Ξέσπασε πάνω στον Κούλε ,τον χτύπησε ανελέητα σα να γύρευε τρόπο να τον ξεθεμελιώσει. Εχθές , έδειχνε πως έφυγε η μανισμένη μπόρα κι άφησε  πίσω της μια ντροπαλή λιακάδα. Μα σα να το μετάνιωσε ξαφνικά, κι έπιασε πάλι ψύχρα...Εκεί, κοντά στο μεσημέρι  το γύρισε ο καιρός σε αναχώρηση. Σα να βρέθηκα  στο αεροδρόμιο ή σε μια στάση  περιμένοντας  ένα λεωφορείο. Δεν ξέρω... Μόνο επιβηβάστηκα  ... Ή έτρεξα  στον αμαξωτό της μνήμης κι έφτασα στην Ιερουσαλήμ την πατρίδα της ψυχής μου... Στην αυλή του Ναού της Αναστάσεως, στο πατρικό της καρδιάς μου... Εκεί που ακόμα και οι πέτρες ευωδιάζουν.  Ήταν λέει  καλοκαίρι, Αύγουστος μήνας... Κι είχα να κρατήσω μια υπόσχεση. Άνοιξα το σακίδιο μου, ψαχούλευα ανάμεσα στα τόσα μικροπράγματα , στα σκόρπια χαρτιά με τις σημειώσεις, κι αναζητούσα το κινητό μου . Ήθελα  να κάνω

Ήρθαν οι ταχυδρόμοι

Εικόνα
Το Δεκέμβριο που μας πέρασε, οι "Ταχυδρόμοι του Ουρανού"  https://katixitikosxolio.blogspot.com/?m=1 ξεκίνησαν μια πρωτότυπη δραστηριότητα.  Ένα ιδιαίτερο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης μέχρι  τα Χριστούγεννα μέσω του καναλιού τους στο YouTube.  https://youtube.com/playlist?list=PLmomrnMOU4-gb-gjGWS2e_70k61a7BrSa Κάθε φορά, που ο Μανόλης ερχόταν από το σχολείο,  ήθελε να παρακολουθούμε τα μικρά  όμορφα  βιντεάκια για τον Άγιο της  ημέρας, να μαθαίνουμε πληροφορίες για τη ζωή του και να ψάχνουμε τις απαντήσεις στα ερωτήματα  που βλέπαμε στο τέλος του κάθε βίντεο. Ήταν πραγματικά ενθουσιασμένος, γιατί με το συγκεκριμένο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης ανακάλυπτε καινούργια πράγματα , έψαχνε να βρει πληροφορίες ώστε να απαντήσει σωστά   και  να κερδίσει ένα   δωράκι αλλά πολύ περισσότερο, επειδή το ημερολόγιο των Ταχυδρόμων  του Ουρανού ήταν μια χριστουγεννιάτικη  οπτικοακουστική δραστηριότητα .  Ένα καθημερινό παιχνίδι μέχρι τη μεγάλη γιορ

Μνήμη...

Εικόνα
Ἔχω ἤδη ἀφήσει τὴν καρδιά μου στὴ γῆ νὰ χτυπάει μονάχη της.... Νὰ μποροῦν νὰ τὴν ἔχουν στὶς σάκκες τους τὰ παιδιά, νὰ τὴν μετακινοῦνε οἱ ταξιδιῶτες. Κ’ οἱ πικραμένοι ποὺ ξέμειναν ἀπὸ ἥλιο, ν’ ἀκοῦν το φλοῖσβο του μέσα της." Νικηφόρος Βρεττάκος. Σε ανάμνηση... Για τον Κρητικό του Μπετζαχούρ.   http://eirini-nikolaou.blogspot.com/2021/01/blog-post_13.html?m=1 http://eirini-nikolaou.blogspot.com/2021/02/blog-post_21.html

Βυζαντινό καραβάκι

Εικόνα
    Μια φορά κι ένα καιρό,στα  πολύ παλιά χρόνια, τότε που η Βυζαντινή αυτοκρατορία  βασίλευε σ' Ανατολή και Δύση,  μια όμορφη αρχοντοπούλα ξεκίνησε απ' την Κωνσταντινούπολη κι ανοίχτηκε με το μεγαλόπρεπο  καράβι της πέρα από το Βόσπορο. Ήταν  καλοκαίρι , με γαλήνια θάλασσα, και τα κύματα την οδήγησαν στο Κρητικό πέλαγος. Στα  βραχώδη παράλια του μεγάλου Κάστρου, κι έριξε άγκυρα  στον όρμο του Μπαλί ανήμερα της Παναγίας.   Ένας βοσκός, που φύλαγε το κοπάδι του στα  Ταλαία Όρη ,είδε από ψηλά το εντυπωσιακό καράβι  που στην πλώρη του ανέμιζε η σημαία με το Δικέφαλο αετό και ειδοποίησε  τους συγχωριανούς του. Η Βυζαντινή αρχόντισσα , κατέβηκε από  το πλοίο και περιπλανήθηκε  μαζί με τη συνοδεία της, θαυμάζοντας την άγρια  ομορφιά του τόπου  και τις μυρωδιές των βοτάνων  που φύτρωναν ακόμα και ανάμεσα στις πέτρες. Κάποια στιγμή , έφτασε σ’ ένα τεράστιο χαράκι (βράχο) και όπως το παρατηρούσε, διέκρινε  σε μια σχισμή του, ένα αχνό φως. Έσκυψε,