ΕΙΡΗΝΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Το Δεκέμβριο που μας πέρασε, οι "Ταχυδρόμοι του Ουρανού"  https://katixitikosxolio.blogspot.com/?m=1 ξεκίνησαν μια πρωτότυπη δραστηριότητα.  Ένα ιδιαίτερο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης μέχρι  τα Χριστούγεννα μέσω του καναλιού τους στο YouTube.  https://youtube.com/playlist?list=PLmomrnMOU4-gb-gjGWS2e_70k61a7BrSa Κάθε φορά, που ο Μανόλης ερχόταν από το σχολείο,  ήθελε να παρακολουθούμε τα μικρά  όμορφα  βιντεάκια για τον Άγιο της  ημέρας, να μαθαίνουμε πληροφορίες για τη ζωή του και να ψάχνουμε τις απαντήσεις στα ερωτήματα  που βλέπαμε στο τέλος του κάθε βίντεο. Ήταν πραγματικά ενθουσιασμένος, γιατί με το συγκεκριμένο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης ανακάλυπτε καινούργια πράγματα , έψαχνε να βρει πληροφορίες ώστε να απαντήσει σωστά   και  να κερδίσει ένα   δωράκι αλλά πολύ περισσότερο, επειδή το ημερολόγιο των Ταχυδρόμων  του Ουρανού ήταν μια χριστουγεννιάτικη  οπτικοακουστική δρασ...

Ἔχω ἤδη ἀφήσει τὴν καρδιά μου στὴ γῆ νὰ χτυπάει μονάχη της.... Νὰ μποροῦν νὰ τὴν ἔχουν στὶς σάκκες τους τὰ παιδιά, νὰ τὴν μετακινοῦνε οἱ ταξιδιῶτες. Κ’ οἱ πικραμένοι ποὺ ξέμειναν ἀπὸ ἥλιο, ν’ ἀκοῦν το φλοῖσβο του μέσα της." Νικηφόρος Βρεττάκος. Σε ανάμνηση... Για τον Κρητικό του Μπετζαχούρ.   http://eirini-nikolaou.blogspot.com/2021/01/blog-post_13.html?m=1 http://eirini-nikolaou.blogspot.com/2021/02/blog-post_21.html

    Μια φορά κι ένα καιρό,στα  πολύ παλιά χρόνια, τότε που η Βυζαντινή αυτοκρατορία  βασίλευε σ' Ανατολή και Δύση,  μια όμορφη αρχοντοπούλα ξεκίνησε απ' την Κωνσταντινούπολη κι ανοίχτηκε με το μεγαλόπρεπο  καράβι της πέρα από το Βόσπορο. Ήταν  καλοκαίρι , με γαλήνια θάλασσα, και τα κύματα την οδήγησαν στο Κρητικό πέλαγος. Στα  βραχώδη παράλια του μεγάλου Κάστρου, κι έριξε άγκυρα  στον όρμο του Μπαλί ανήμερα της Παναγίας.   Ένας βοσκός, που φύλαγε το κοπάδι του στα  Ταλαία Όρη ,είδε από ψηλά το εντυπωσιακό καράβι  που στην πλώρη του ανέμιζε η σημαία με το Δικέφαλο αετό και ειδοποίησε  τους συγχωριανούς του. Η Βυζαντινή αρχόντισσα , κατέβηκε από  το πλοίο και περιπλανήθηκε  μαζί με τη συνοδεία της, θαυμάζοντας την άγρια  ομορφιά του τόπου  και τις μυρωδιές των βοτάνων  που φύτρωναν ακόμα και ανάμεσα στις πέτρες. Κάποια στιγμή , έφτασε σ’ ένα τεράστιο χαράκι (βράχο) και...

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή πολιτεία όλοι οι άνθρωποι είχαν στολίσει τα σπίτια, τα καταστήματα και τις βιτρίνες τους ,με πολύχρωμα φωτάκια και αστραφτερά στολίδια .  Υπήρχαν χριστουγεννιάτικα έλατα  στις πλατείες  και στα σαλόνια των σπιτιών δίπλα στο τζάκι. Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι χαρούμενο κόσμο που πηγαινοερχόταν ψωνίζοντας δώρα για να τα βάλει κάτω από το δέντρο και γλυκά για το  τραπέζι στο χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν.  Όμως, ένα μικρό αγόρι, παρακολουθούσε  από το παράθυρο του δωματίου του τα φώτα της γιορτής και ήταν λυπημένο.  Γιατί  πολύ απλά δεν ήξερε τι ακριβώς συνέβαινε. Κανείς δεν του εξήγησε ποτέ, το λόγο που θα έπρεπε  να γιορτάζει τα Χριστούγεννα.  Μια παγωμένη μέρα που το πρώτο χιόνι πέφτει από τον ουρανό,  παρατήρησε ένα μικρό εκκλησάκι  κρυμμένο ανάμεσα στις πανύψηλες πολυκατοικίες, και τα μεγαλόπρεπα πλούσια σπίτια.  Ήταν σχεδόν αόρατο από τα μάτια των περαστ...

Καλησπέρα και καλή χρονιά!  Γεμάτη υγεία σώματος και ψυχής ,καλή  τύχη, ελευθερία, αγάπη , ενσυναίσθηση και πολλά χαμόγελα. Φέτος, μετά από αρκετά  χρόνια μου έτυχε το φλουρί και το χάρηκα σα μικρό παιδάκι!  Στο σπίτι της θείας μας,  έκοψαν  και για μένα ένα κομμάτι βασιλόπιτα και ήταν το τυχερό  που  έκρυβε μέσα το νόμισμα.  Επειδή δεν τρώω τίποτα  που να περιέχει γλουτένη , το κομμάτι της πίτας δε το έφαγα αλλά κέρδισα ένα όμορφο γούρι- στρατιωτάκι  για να έχει και η μπαλαρίνα του βιβλίου συντροφιά.  Στο σπίτι μας, περάσαμε μια γλυκιά παραμονή πρωτοχρονιάς μαζί με τα υπέροχα αγόρια μου, κόψαμε  τη βασιλόπιτα μας, και το φλουρί ήταν στο κομμάτι του  Αντώνη.   Παρόλο που ο Μανώλης μεγάλωσε πια και γνωρίζει πως τα δώρα τα τοποθετούν  οι γονείς κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο,  συνεχίζει να αγαπάει τα παραμύθια και τη μαγική ατμόσφαιρα των γιορτών.Του αρέσει τ...

Ο κόσμος των χριστουγεννιάτικων  παραμυθιών, έχει  πάντα  περισσότερη αγάπη, νεράιδες πολύχρωμα ουράνια τόξα,  χιονονιφάδες που πέφτουν απ'τον ουρανό χορεύοντας  σα μπαλαρίνες, και ελαφάκια  με κόκκινες μύτες.  Δεν έχει σύνορα και αγκαθωτά συρματοπλέγματα στις  καρδιές στις σκέψεις και στις ψυχές.  Η ευχή μου για τη νέα χρονιά που έρχεται είναι να έχουμε ομόνοια κι αδελφοσύνη.  Να δεχόμαστε το συνάνθρωπο δίπλα μας με αγάπη.  Ο Ρούντολφ, όπως και ο Σάντα Κλάους  είναι φανταστικοί χαρακτήρες, όμως το παραμύθι με το διαφορετικό ελαφάκι, που είχε ταπεινή  καρδιά  και  δυστυχώς  κανείς δεν μπορούσε να το δεχτεί, αλλά  ο Άγιος Βασίλης το επέλεξε για οδηγό στο έλκηθρο του, μας δίνει ένα ωραίο μύνημα αγάπης και αποδοχής.  Εύχομαι ολόψυχα, να γεμίσει η καρδιά μας με αυτά συναισθήματα τον καινούριο χρόνο.  Έτσι απλά, παιδικά. Χωρίς μεγαλόστομες κουβέντες. ...

Χρόνια πολλά κι ευλογημένα!  Έχουν περάσει αρκετά Χριστούγεννα  από την τελευταία φορά που έφαγα  κουραμπιέ,  γιατί η κυρία γλουτένη (μαζί με την κυρία λακτόζη) μου έχουν κυρίξει  πόλεμο τα τελευταία χρόνια  κι επειδή το "δικό μου" αλεύρι είναι λιγάκι "παράξενο" (πιο πολύ κι από 'μένα) δεν είχα αποτολμίσει να φτιάξω κουραμπιέδες.  Χθες το απόγευμα λοιπόν, το πήρα  απόφαση...  βρήκα τα υλικά,  (είπα Στ'ονομα Σου Θεέ μου) κι άρχισα να τους ζυμώνω. Έφτιαξα μισή δόση,  (ένα ταψάκι ) και είναι οι νοστιμότεροι κουραμπιέδες που έφαγα στη ζωή μου.  Τα τελευταία χρόνια, μέσα από τις περιπέτειες (με τις γλυκίτατες κατά τα άλλα κυρίες) γλουτένη και λακτόζη, έμαθα να χαίρομαι με τα πιο απλά πράγματα...όπως ενα ταψάκι κουραμπιέδες...  Πάμε να δούμε πως τους έφτιαξα.  1/2 κούπα μαργαρίνη  1/2 κούπα λάδι  1/2 κούπα αμύγδαλα   καβουρδισμένα στους 150 βαθμούς για λίγα λεπτά μέχρι να κοκκινίσ...