Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ο Κήπος των ευχών!!!


Μια φορά κι έναν καιρό ένας μελαχρινός ευγενικός ιππότης


γέμισε τη φαρέτρα του με χρωματιστές ξυλομπογιές, ανέβηκε στην πλάτη του αγαπημένου του Γλυκόσαυρου


και ξεκίνησε το ταξίδι του για το ξακουστό βασίλειο της πεντάμορφης πριγκίπισσας Γνώσης!  
                                                             
Πολύτιμη βοηθός του σ΄ αυτή τη μεγάλη περιπέτεια που μόλις άρχιζε ήταν η Βάγια, μια χαρούμενη κουκουβάγια που πετούσε από δέντρο σε δέντρο και οδηγούσε το Γλυκόσαυρο στη σωστή πορεία…


Ένα ηλιόλουστο πρωινό του Σεπτέμβρη ο μικρός ιππότης έφτασε σ’ ένα όμορφο χωριό με νοικοκυρεμένα σπίτια και αυλές με λουλουδιασμένα μοσχοβολιστά παρτέρια.


Οι κάτοικοι στα σπιτάκια των γραμμάτων ήταν χαμογελαστοί και φιλόξενοι. 


Με τη βοήθεια της δασκάλας του χωριού, της κυρίας Μπέτυς και της μαθήτριας της έκτης τάξης Νεραιδονονάς Στέλλας, έμαθαν το μικρό ιππότη να γράφει όμορφες ιστορίες και να τις διαβάζει στη φίλη του τη Βάγια.
Ήταν τόσο χαρούμενος ο ιππότης! Σε κάθε του βήμα ανακάλυπτε καινούρια πράγματα όπως μια μέρα καθώς περπατούσε έξω από το χωριό των γραμμάτων βρέθηκε στο λιβάδι των Μαθηματικών… 


Εκεί είχε το ζαχαροπλαστείο της η κυρία Προσθετόλ που έφτιαχνε το νοστιμότερο προφιτερόλ που είχε δοκιμάσει ο ιππότης! 


Δίπλα στο ζαχαροπλαστείο είχε το σπιτάκι της η κυρία μαγισσούλα Αφαιρίξ, μακρινή ξαδέρφη του Δρυίδη Πανοραμίξ. Στη μεγάλη κατσαρόλα της έφτιαχνε λεμονάδα και δρόσιζε το μικρό ιππότη τις μέρες που έγραφε πολλούς αριθμούς και κουραζόταν.
Πέρασαν πολλοί δημιουργικοί μήνες στα σπιτάκια των γραμμάτων και στο λιβάδι των αριθμών…



Ο καλοκαιρινός ήλιος είχε ζεστάνει γλυκά τα νερά του Κρητικού Πελάγους..
Η σοφή Βάγια κουκουβάγια πλησίασε το μικρό ιππότη και του είπε χαμογελαστή: «Ευγενικέ μου ιππότη πρέπει να φύγουμε…»
«Αχ! Από τώρα καλή μου Βάγια;»
«Μην στεναχωριέσαι μικρούλι μου! Αυτή ήταν μόνο η αρχή! Το ταξίδι προς το βασίλειο της Γνώσης θα συνεχιστεί μετά από λίγο καιρό!»
«Θα πάω με το Γλυκόσαυρο μου μια εκδρομή και θα γυρίσω να φύγουμε» είπε ο μικρός ιππότης…



Ένας συναρπαστικός περίπατος στον κήπο, ήταν η εκδρομή του μικρού ιππότη, τάιζε τα ζωάκια, μύριζε τα αρωματικά φυτά, έπαιζε μπάλα με τους φίλους και έτρωγε παγωτό!




«Θεούλη μου, τώρα που θα αποχωριστούμε για λίγο με τους φίλους μου βοήθησέ μας να είμαστε καλά!» 


Ευχήθηκε και σκέφτηκε πως έπρεπε να ψάξει να βρει δύο μικρά δωράκια για την δασκάλα του και την καλή του Στέλλα…



Έπαιζε κρυφτό με το Γλυκόσαυρο ανάμεσα στις λεβάντες και βρήκε ένα μυρωδάτο κουτάκι για την κυρία Μπέτυ 




και παίζοντας κυνηγητό με τη Βάγια δίπλα στις τριανταφυλλιές ανακάλυψε μια κασετίνα για τη Στέλλα…




Έτσι η πρώτη τάξη του Δημοτικού τελείωσε για το μικρό ιππότη…


Αποχαιρέτησε τους φίλους του προσωρινά και το Σεπτέμβρη θα συνεχίσει το μεγάλο του ταξίδι προς το ξακουστό βασίλειο της πεντάμορφης πριγκίπισσας Γνώσης…      

https://www.youtube.com/watch?v=VaREdLuqKm8

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...



Αυτό το ιδιαίτερο και ρομαντικό σετ είναι φτιαγμένο με πολλή αγάπη…
Ένα όμορφο δειλινό που ο ήλιος θα σαϊτεύει τις πολεμίστρες του Κούλε, το μικρό δεματάκι θ΄ αρχίσει το μεγάλο του ταξίδι…


 Στο σμαραγδί μπουκαλάκι είναι κλειδωμένη όλη η ανάσα της Κρήτης…Ένα άρωμα ρακής, κανέλας και γαρύφαλλου θα απλωθεί γύρω από το Λευκό Πύργο…



Και μια υπέροχη μέρα θα φτάσει στο τέλος του μακρινού του ταξιδιού… 

Για το Γιώργο και τη Μαρία....








Στη Γη που έστησαν οι Άχραντοι πόδες του Κυρίου…                                                                    

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Ανοιξιάτικα αρώματα!


Ο υπέροχος ανοιξιάτικος καιρός των τελευταίων ημερών χαρίζει μια ηρεμία στη φύση. Ευωδιάζει ο τόπος από το θυμάρι στις εξοχές. Βρήκαμε λοιπόν την ευκαιρία και πήγαμε μια μικρή εκδρομή για πικνίκ στο ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής.



Υπέροχα λουλούδια και βότανα στόλιζαν τη βουνοπλαγιά. 



Ο Μανόλης ενθουσιάστηκε περισσότερο από όλους. Κόψαμε φασκόμηλο, αλαδανιά και στο δρόμο της επιστροφής βρήκαμε καλέντουλες κοντά σε ένα μικρό ποταμάκι…






Μετά που τελειώσαμε τα μαθήματα μας το απογευματάκι περπατήσαμε στη γειτονιά μας και κοντά σε μια μικρούλα στάνη βρήκαμε υπέροχο χαμομήλι… 


Όλο το απόγευμα το περάσαμε στην κουζίνα, γεμίζοντας βαζάκια με ελαιόλαδο, βότανα, τριαντάφυλλα της αυλής μας και δημιουργώντας μια υπέροχη ανοιξιάτικη συνταγή:  

Μαρμελάδα φράουλα με σοκολάτα



Συνταγή:

500 γρ. φράουλες πλυμένες και καθαρισμένες
100 γρ. κουβερτούρα ψιλοκομμένη
200 γρ. ζάχαρη


Διαδικασία:

Τοποθετούμε τις φράουλες μας  με τη ζάχαρη σε κατσαρόλα και τις αφήνουμε 1-2 ώρες ώστε να λιώσει η ζάχαρη μέσα στους χυμούς που θα βγάλουν… Βάζουμε την κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και τις αφήνουμε να βράσουν 20 λεπτά περίπου. Στη μέση του βρασμού (στα 10 λεπτά) ρίχνουμε την κουβερτούρα και ανακατεύουμε να λιώσει… Συνεχίζουμε το βράσιμο μέχρι να δέσει η μαρμελάδα μας. Αν δε μας αρέσει να νιώθουμε τα κομματάκια της φράουλας, ομογενοποιούμε τα υλικά με ραβδο-μπλέντερ αφού προσθέσουμε τη σοκολάτα.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και τοποθετούμε σε γυάλινα βάζα…

Νοστιμότατη σπιτική μαρμελάδα! 

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Για τη Ζωή και τον Ανδρέα!


Οι μικροί γαλαξίες 
Στίχοι:   Νικηφόρος Βρεττάκος

Πάνε κι έρχονται οἱ άνθρωποι πάνω στὴ γή.
Σταματάνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ένας
αντίκρυ στὸν άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται.
Όμως, ἐσύ,
δὲ λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μὲς απὸ μένα, κάτω απ᾿ τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ισα, μὲς απὸ σένα,
κάτω απ᾿ τὰ τόξα σου. Σταθήκαμε ὁ ένας μας
μέσα στὸν άλλο, σὰ νάχαμε φτάσει.
Βλέποντας πάνω μας δυὸ κόσμους σὲ πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ᾿ τὴ θέα τους
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τὶς στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ ποὺ λάμπει: στὰ πόδια, στὰ χέρια,
στὸ στήθος, στο μέτωπο.
Τ᾿ άστρα τὸ βλέπουνε, ότι:
δυὸ δισεκατομμύρια μικροὶ γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τὴ γή.

Αφιερωμένο στο νέο ζευγάρι!!!




Ένα ρομαντικό κουτί φτιαγμένο με πολλή αγάπη
 για ένα συγγενικό και αγαπητό μας ζευγάρι!



Η ώρα η καλή και η ευλογημένη!!!