Αναρτήσεις

Ροδανθός

Εικόνα
Όταν η Σμαράγδα, στα τέλη του 1874, φτάνει από την Κωνσταντινούπολη στη Σύμη με το καράβι του ηλικιωμένου Μόσκοβου, δεν περιμένει ότι στο νησί με τα πολλά προνόμια και τους επιδέξιους σφουγγαράδες θα βρει την ευτυχία. Η ευτυχία αυτή, ωστόσο, θα σημαδευτεί από πολύχρονη ατεκνία, μέχρι τη μέρα που θα κλείσει στην αγκαλιά της τον πεντάχρονο ορφανό Γιοσίφ, που οι συμπατριώτες της θα αποκαλέσουν «το Αραπί», δυσκολεύοντας την ένταξή του στην προηγμένη για τα δεδομένα της εποχής κοινωνία τους. Καθώς τα χρόνια περνούν, η Σμαράγδα θα βιώσει οδυνηρές απώλειες και μια βαριά προδοσία, που θα την υποχρεώσει να αφήσει τη Σύμη για τη Ρόδο λίγο πριν από την ανατολή του νέου αιώνα. Στη Ρόδο, όπου το χνότο του Οθωμανού είναι πιο αποπνικτικό, θα παρεισφρήσει στην ανδροκρατούμενη επιχειρηματική κοινότητα του νησιού με το άρωμά της, τον Ροδανθό. Κι ενώ η Τουρκοκρατία παραχωρεί τη θέση της στην Ιταλοκρατία και οι Έλληνες παλεύουν να διατηρήσουν την εθνική τους υπόσταση, η οικογένειά

Ο Κρητικός του Μπετζαχούρ

Εικόνα
Συναντιόμασταν κάθε καλοκαίρι στο Μπετζαχούρ...Ερχόταν στο ξενοδοχείο που βρίσκεται κοντά στο Μοναστήρι των Ποιμένων  για μιλήσει με τους προσκυνητές και να πει σε όλους έναν καλό, παρηγορητικό λόγο...  Κρητικός παλιάς κοπής , με έντονη τη ντοπιολαλιά σε κάθε του κουβέντα κι ένα χείμαρρο από ψαρά γένια να κατρακύλα ατίθασος στο μπέτη του. Είχε τη γαλήνια μορφή του Μονάχου και το αγέρωχο ασυμβίβαστο βλέμμα των παλιών  ανταρτών που πόζαραν περήφανοι, ζωσμένοι με τα φυσεκλίκια τους μέσα στις φωτογραφίες που κρεμόταν στον τοίχο του καφενείου του χωριού, δίπλα από το κάδρο του Ψαρονίκου.  "Μα έτσι δεν πρέπει να είναι ο Αγιοταφίτης;"   Σκεφτόμουν κάθε φορά που τον συναντούσα. Απλός, γαλήνιος μα και πολεμιστής, για να σηκώνει κάθε μέρα την ελληνική σημαία στην Αγία Γη.  Χθες το πρωί έφυγε ξαφνικά για την Άνω Ιερουσαλήμ... Τον  βλέπω με τη φαντασία μου να μας αποχαιρετά , όπως τον κοιτούσα από το παράθυρο του λεοφωρείου κάθε φορά π

Λιωμένη καραμέλα

Εικόνα
Παραμύθια  από γαρύφαλλο και μέλι...Με το άρωμα  της λιωμένης καραμέλας απ' το μικρό  καροτσάκι που φτιάχνει το μαλλί της γριάς , να μετατρέπει  το φεγγαρόφωτο  σε χρυσόσκονη πάνω απ την  πλατεία και στους δρόμους της αγοράς.. Ιστορίες πασπαλισμένες με ζάχαρη άχνη  κανέλα, και φαντασία.  Έτσι, μέχρι να πούμε το καλό τέλος αυτού του παραμυθιού... "Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα"

Σαν παραμύθι

Εικόνα
Οι πρώτες μέρες του νέου χρόνου είναι οι κενές σελίδες ενός βιβλίου 365 σελίδων.  Γράψε ένα παραμύθι!  Έτσι, για ν'ανθισει στα χείλη το παιδικό σου αλάβωτο χαμόγελο. 

Καλή Χρονιά!

Εικόνα
Καλή χρονιά με υγεία και αγαπη στις καρδιές μας!   Το τελευταίο φεγγάρι του 2020 μυρίζει καραμέλα, βανίλια και κάρδαμο.  Τα γλυκά της Πρωτοχρονιάς είναι έτοιμα το φαγητό σιγοψήνεται στο φούρνο ,το κρασί παγώνει και οι γνώριμοι ήχοι του σπιτιού σα να συνθέτουν τη μελωδία της ευτυχίας...  Ο Μανώλης ανακατεύει του τουβλάκια των lego μέσα στο κουτί , ο Αντώνης παίζει πότε την κιθάρα  και πότε το πιάνο του κι ο μπαμπάς ταΐζει το γάτο μας που γουργουρίζει στο παράθυρο. Έτσι απλά και ήσυχα  ετοιμαζόμαστε να αποχαιρετίσουμε το τζαναμπέτη γέρο - χρόνο.  Ας πάει στο καλό.  Μου χάρισε πολύτιμες και ανεκτίμητες στιγμές με τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους. Τον άντρα μου και τα παιδιά μου!  Κι απόψε που φεύγει με αποχαιρετά με ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.  Στο καλό γέρο παράξενε χρόνε...Ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές.  Και το τελευταίο σου φεγγάρι.  Ανοίγω το παράθυρο  κοιτώ τον ουρανό , ψυθιρίζω  προσευχές και ευχές για όλους! 

Η μπουγάτσα της μαμάς

Εικόνα
Όμορφες , ηλιόλουστες γιορτινές μέρες. Το σπίτι μας μοσχομυρίζει βούτυρο κανέλα και λιωμένη καραμέλα.   Ζυμώματα, ξεφουρνίσματα και γλυκές ευωδιές.  Αφήνω τη διαδικασία να με παρασύρει, και απολαμβάνω τις στιγμές  που θα χαρίσουν στ'αγορια μου  μνήμες γεμάτες αρώματα και γευστικές αναμνήσεις από την κουζίνα της μαμάς.  Φτιάξαμε Μπισκοτόσπιτα  για να φιλοξενίσουμε τα  μικρά μας παιχνιδάκια   και μια  Μπουγάτσα με βελούδινη μυρωδάτη κρέμα για το πρωτοχρονιάτικοπρωτοχρονιάτικο μας τραπέζι. Η Μπουγάτσα της μαμάς Συνταγή: 12  φύλλα κρούστας 1 λίτρο γάλα 1 κούπα σιμιγδάλι ψιλό 1 κούπα ζάχαρη 4 αβγά 3 Βανίλιες 1 φλούδα λεμονιού 1 κούπα βούτυρο για το άλλειμα  των φύλλων. Ζάχαρη άχνη και κανέλα Διαδικασία: Χτυπάμε τ'αβγα με τη ζάχαρη και τις βανίλιες και τα αφήνουμε στην άκρη για λίγο.  Βράζουμε το γάλα μαζί με τη φλούδα του λεμονιού σε σιγανή φωτιά , προσθέτο

Το πεφταστεράκι

Εικόνα
Κάπου, σε μια μικρή γωνιά του μεγάλου μας κόσμου ζει ένα γλυκό κοριτσάκι η Ουρανία.  Τα μάτια της είναι γαλάζια και στα μάγουλα της ανθίζουν ροδόνες από κόκκινα τριαντάφυλλα.  Κάθε που πέφτει το σκοτάδι και το φεγγάρι κάνει τις μυρωδιές του κήπου να γίνονται πιο γλυκές, ένα  ελαφρύ αεράκι σηκώνει ευωδιαστά κυματάκια  στα σύννεφα του ορίζοντα.  Τότε η μικρή Ουρανία ξετρυπώνει κάτω από το πουπουλένιο μαξιλαράκι της ένα τοσοδούλι βαρκάκι... Ένα Καρυδότσουφλο.  Κοιτάζει τη γαλάζια μεταξένια θάλασσα του ουρανού και ταξιδεύει.  Μια τέτοια ταξιδιάρικη βραδιά, κάτι παράξενο συμβαίνει στην αυλή της!  Ένα μαγικό πεφταστεράκι που έχασε το δρόμο του  προσγειώθηκε πάνω στη χλόη και σκόρπισε αστερόσκονη παντού στον κήπο!  Η Ουρανία το αγκαλιάζει,το παρηγορεί και αποφασίζει να το βοηθήσει να φτάσει στον μακρινό και θαυμαστό προορισμό του:  Να παει ένα  μεγάλο ταξίδι στο άπειρο ως την άκρη του κόσμου.  Γιατί στην καρδούλα της υπάρχει αγάπη!