ΝΕΑ ΒΡΑΧΙΟΛΑΚΙΑ ΜΕ ………… ΠΑΛΙΕΣ ΧΑΝΤΡΕΣ!!!!!


Τις παλιές χάντρες που έχουμε από κοσμήματα που δεν φοράμε πια, μπορούμε με καλή διάθεση και φαντασία να τους ξαναδώσουμε ζωή, περνώντας τις σε ένα κορδόνι για να φτιάξουμε με τα χεράκια μας χαριτωμένα βραχιολάκια!





Σχόλια

  1. Γεωργία Παπαδάκη1 Ιουνίου 2013 στις 1:29 μ.μ.

    Συμπαθέστατο !! Μ' αρέσει να τα χαζεύω, αλλά τώρα δεν τα φοράω (παλιά ναι). Αν βρω χάντρες ευχαρίστως τις προσφέρω (κουμπιά έχομε πολλά, αν θέλετε, λόγω μητρός μοδίστρας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ειρήνη Νικολάου3 Ιουνίου 2013 στις 8:28 π.μ.

    Ασφαλώς, κάθε προσφορά δεκτή!
    Νομίζω ότι θα σου πάνε πάντως και τώρα Γεωργία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια υπενθύμιση

Εικόνα
Σήμερα Μεγάλη Τετάρτη, είχαμε την ευλογία και την τιμή να παρευρεθεί στην ενορία μας ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ευγένιος, για να τελέσει τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων. Μετά το τέλος της ακολουθίας, κεραστήκαμε στην αίθουσα και ξεναγήσαμε τον Σεβασμιώτατο στη βιβλιοθήκη. Μιλήσαμε για βιβλία, για ποίηση και, όταν έφευγε, ύψωσε τα μάτια του προς τα πάνω και  είπε: "Το ταβάνι είναι κι αυτό ένα πάτωμα, αλλά δεν δέχεται να το πατούν. Να γίνεσαι λοιπόν ταβάνι, και να μην ανέχεσαι να σε ποδοπατούν." Κατάλαβα βέβαια ότι δεν μιλούσε για αρχιτεκτονική, αλλά για τον αυτοσεβασμό και τα όρια που πρέπει να βάζουμε στους αλαζόνες ανθρώπους Το ταβάνι δεν πατιέται. Ούτε εμείς πια. Εύχομαι να το θυμόμαστε κάθε στιγμή!   Ευχαριστώ από καρδιάς για την αγάπη!  * Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπισκοπος Κρήτης τίμησε την οικογένεια μας κάνοντας τον Μανόλη μας Αναγνώστη.  Μανόλη μου κάθε μέρα μας κάνεις υπερήφανους!  Σ'αγαπάμε!  Καλό υπόλοιπο της ...
Read more »

Διαβάζοντας στην βιβλιοθήκη

Εικόνα
Το μυθιστόρημα "Frankenstein" της Mary Shelley, είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο βιβλίο της κλασικής λογοτεχνίας καθώς πολλοί άνθρωποι το έχουν στο μυαλό τους ως ένα μυθιστόρημα τρόμου. Αλλά δεν είναι! Το υπέροχο αυτό βιβλίο με την λυρική του γραφή, είναι μια  βαθιά ανθρώπινη ιστορία για τη μοναξιά, την ευθύνη και την ανάγκη για αποδοχή.  Ο νεαρός επιστήμονας Βίκτωρ Φρανκενστάιν δημιουργεί μέσα από τα πειράματα του ένα ζωντανό πλάσμα, όμως μόλις το αντικρίζει, το απορρίπτει λόγω της άσχημης μορφής του.  Αυτή η εγκατάλειψη σημαδεύει για πάντα το δημιούργημά του. Το πλάσμα δεν "γεννιέται" κακό. Έχει την ψυχή ενός μικρού παιδιού που είναι μόνο του και νιώθει βαθειά φοβισμένο.  Όμως παρόλα αυτά καταφέρνει να μάθει  να μιλάει, να σκέφτεται να παρατηρεί την ομορφιά της φύσης και να αισθάνεται. Επιθυμεί να βρει την αγάπη και τη συντροφικότητα, όμως οι άνθρωποι το διώχνουν, το πετροβολούν και το κακομεταχειρίζονται εξαιτίας της εξωτερικής του εμφάνισης και των...
Read more »

Το προζύμι της Μεγάλης Παρασκευής

Εικόνα
Χριστός Ανέστη! Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα μπορώ πάντα να επαναφέρω στη μνήμη μου  την "Ιεροτελεστία" της δημιουργίας του προζυμιού που έφτιαχνε η μητέρα μου τη Μεγάλη Παρασκευή. Το ανοιξιάτικο αεράκι ντυνόταν με τ' αρώματα της άγριας βιολέτας , του λεμονανθού, η ατμόσφαιρα ευωδίαζε λιβάνι, και τις θλιμμένες  ψαλμωδίες των εγκωμίων συνόδευε η μακρινή βοή του ποταμού που ερχόταν απ' το Φράγμα, μαζί με  τη λάμψη ενός χλωμού  φεγγαρόφωτου ...και πολλά αστέρια! …Τόσα αστέρια δεν έχω ξαναδεί ποτέ από τότε που ήρθα κι έμεινα στην πόλη...επιστρέφαμε στην εκκλησία μετά την περιφορά του Επιταφίου και η μητέρα μου έβγαζε  από την τσάντα της ένα μικρό βάζο  που περιείχε αλεύρι μέχρι τη μέση, κι  ένα μπουκαλάκι νερό. Την ώρα που διαβαζόταν ο Απόστολος, έριχνε λίγο - λίγο το νερό μέσα στο βάζο κι ανακάτευε μέχρι να δημιουργηθεί μια ζύμη. Όταν η ακολουθία τέλειωνε και γυρίζαμε στο σπίτι, τοποθετούσε τη ζύμη σε ένα μεγάλο μπολ έβαζε παραπάνω αλεύρι και νερό ,...
Read more »