Το χαμόγελο που άνθισε




Που πηγαίνει μια σκέψη όταν ξεχνιέται;
Χμμμμ δεν ξέρω. Αλλά είμαι σίγουρη πως  όσα σκεφτόμουν χθες το βράδυ παρακολουθώντας τη θεατρική παράσταση των παιδιών θα τα θυμάμαι για πάντα. Σκεφτόμουν την πορεία του Μανόλη από την πρώτη μέρα του δημοτικού μέχρι σήμερα κι ένιωσα ευλογία... 


Σκεφτόμουν πόσο όμορφο είναι να υπάρχουν σχολεία και εκπαιδευτικοί που βοηθούν τα παιδιά μας να σηκωθούνε λίγο ψηλότερα γιατί εκτός από τη γνώση τους μεταλαμπαδεύουν την αγάπη για τέχνη και τον πολιτισμό. Δε θα γράψω πολλά γιατί τα χαμόγελα στα πρόσωπα των παιδιών μετά την παράσταση είπανε τα πάντα. 

Αγαπημένες μου φίλες που ήρθατε χθες βράδυ στο κηποθέατρο για να δείτε το Μανόλη μου σας στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά! Με  συγκινήσατε πολύ. 



Κυρία Κορίνα, κυρία Φωτεινή, κύριε Άρη ευχαριστώ από καρδιάς για εκείνο το χαμόγελο που άνθισε στο πρόσωπο του παιδιού μου. 




Μανόλη μου! Κάθε μέρα με κάνεις υπερήφανη! 




Σ 'ΑΓΑΠΩ!!!!!! 










Σχόλια

  1. Υπέροχος.... Μοναδικός.... Φοβερός.... Συμφωνώ σε όλα ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγχαρητήρια να τον καμαρωνετε κάθε μέρα. Είναι υπέροχος, μεγάλο ταλέντο αλλά κυρίως ένας υπέροχος άνθρωπος.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ πολύ ❤️καλό καλοκαίρι

      Διαγραφή
  2. Μαμά ευχαριστώ πολύ όλα ήταν τέλεια στην παράσταση!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο Μανώλη σου σε καμάρωσα στην παράσταση και ήσουν όπως ακριβώς περιμένα. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ. Μπράβο στους γονείς σου για την υπέροχη ανατροφή. Με απεριόριστη εκτίμηση, Ελισάβετ Μπίρμπα

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ από καρδιάς αγαπητή μου Ελισάβετ! Ευχαριστώ για τη συνεργασία καλή αντάμωση το φθινόπωρο! Φιλιά πολλά

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

"Τρελή ζύμη" χωρίς γλουτένη

"Είσαι Χόπκινς;"

Η Βασιλική Νευροκοπλή στην "Κόκκινη κλωστή"