Σήμερα γιορτάζουν τα όμορφα Κύθηρα, το πολυαγαπημένο μας νησί που φέτος το καλοκαίρι επισκεφτήκαμε με τον σύζυγο μου για διακοπές. Το πόσο αγαπάμε τα Κύθηρα για όσους μας γνωρίζουν είναι γνωστό, αλλά και σε όσους τώρα διαβάζουν αυτή την ανάρτηση το δηλώνουμε ευθέως …. Ζήτω τα ΚΥΘΥΡΑ!!! Σήμερα πανηγυρίζει το Μοναστήρι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας. Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες αλλά έβαλα με το νου και έφτιαξα ένα από τα παραδοσιακά γλυκά των Κυθήρων που πολύ το αγαπήσαμε και το απολαύσαμε κατά την παραμονή μας στο νησί. Είναι πραγματικά πεντανόστιμο!!!! Σκέφτηκα επειδή είναι φθινόπωρο να το σερβίρω πάνω σ’ ένα «πεσμένο φύλλο» που έφτιαξα από ζύμη. Να ευχαριστήσω πολύ την καλή μας φίλη κ. Παρή την ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Maneas Hotel που μου είπε το μυστικό για το γλάσο της βανίλιας: Για να έχει σωστή υφή πρέπει να το αραιώσουμε με λίγο νεράκι…. Αμέσως μετά δίνω και την συνταγή που είναι εύκολο να βρείτε στο διαδίκτυο….. Προσοχ...
Όταν περνούσε η Παναγία σιωπηλή κάτω απ' τα δέντρα κανένας δεν την άκουσε. Τα σκυλιά δε γαύγισαν στις αυλόπορτες. Μονάχα τα τριζόνια τη χαιρέτησαν, κι ένα μεγάλο αστέρι χτύπησε σε μια χορδή κάποιο άγνωστο τραγούδι που τ' άκουσαν μόνο τα παιδιά στον ύπνο τους και γύρισαν απ' τ' άλλο τους πλευρό χαμογελώντας. Γιάννης Ρίτσος Απόσπασμα από το βιβλίο: Όνειρο Καλοκαιρινού Μεσημεριού (1938) Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο!
Το βιβλίο "Πόρος – Ταξιδιωτικό memoir" της Μαρίας Α. Στυλιανού είναι ένα λογοτεχνικό ταξίδι στο πανέμορφο νησί του Πόρου, όπου η περιήγηση στον τόπο συνδυάζεται με προσωπικές σκέψεις, αναμνήσεις και εσωτερικούς προβληματισμούς. Η συγγραφέας δεν περιορίζεται στην απλή περιγραφή των τοπίων, αλλά αξιοποιεί κάθε εικόνα, κάθε γωνιά του νησιού και κάθε εμπειρία ως αφορμή για έναν βαθύτερο διάλογο με τον εαυτό της. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδεικνύονται η φυσική ομορφιά του Πόρου, η ιστορία του, η πολιτιστική του κληρονομιά και η ιδιαίτερη ατμόσφαιρά του. Παράλληλα, ο αναγνώστης παρακολουθεί μια πορεία αυτογνωσίας, όπου η επαφή με τη θάλασσα, το φως και το ελληνικό τοπίο οδηγεί σε σκέψεις για τη ζωή, τη μνήμη, την ελπίδα και τη δύναμη που έχει το ταξίδι να μεταμορφώνει τον άνθρωπο. Το βιβλίο κινείται ανάμεσα στο ταξιδιωτικό χρονικό και το προσωπικό αφήγημα, δίνοντας έμφαση όχι τόσο στα γεγονότα όσο στα συναισθήματα και στις εμπειρίες που γεννά ένα...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου