Ο καιρός επιτέλους άρχισε να γίνεται Καλοκαιρινός! Έτσι περνάμε περισσότερες ώρες στην δροσιά της αυλής μας. Παρόλο που ο Αντώνης μου διάβαζε αυτές τις ημέρες επειδή είχε εξετάσεις στο ωδείο, βρήκαμε ευκαιρία μα φτιάξουμε όλοι μαζί ωραία δροσερή βυσσινάδα! Σε μια απογευματινή βολτίτσα που πήγα με το Μανωλάκι μου στο πάρκο στο κέντρο της πόλης βρήκαμε στην αγορά ωραία φρέσκα βυσσινάκια. Την επόμενη ημέρα πιάσαμε από νωρίς «δουλειά» και το διασκεδάσαμε αφάνταστα. Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε για την βυσσινάδα μας; · 1 κιλό βύσσινα · 1 κιλό ζάχαρη · 2 κούπες νερό · 1 κουταλάκι λεμόνι Ποια η διαδικασία; Πλένουμε τα βύσσινα μας και τους αφαιρούμε τα κοτσάνια. Μετά τα τοποθετούμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα, τα ζουλάνε τα μικρά μικρά χεράκια για να βγάλουνε όσο περισσότερο ...
"Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ'αυτή τη ζωή. Οι άνθρωποι που θα συναντήσουμε μέσα στο πέρασμα του χρόνου και θ 'αγγίξουν με θαυμαστό τρόπο την καρδιά μας.... Οι πιο κοντινοί μας φίλοι. Οι αγαπημένες μας συνήθειες. Η μουσική που μας αρέσει. Ο καφές που θα πιούμε το πρωί. Οι προορισμοί που θα επιλέξουμε για τα ταξίδια μας. " Αυτές τις σκέψεις έκανα κι εγώ διαβάζοντας το βιβλίο της αγαπημένης μου φίλης Μαρίας Στυλιανού... Τίποτα δεν είναι τυχαίο... Η συνάντηση με τη γλυκιά κι ευγενική μου Μαρία, έγινε για να γνωρίσω την ποίηση της αγαπημένης Κύπρου και να διαβάσω την ιστορία μιας δυνατής και μεγάλης αγάπης. Είχα ανταμώσει τους ήρωες της ποιητικής συλλογής της Μαρίας, σε ρομαντικά ριζόχαρτα και είχα στολίσει με την ομορφιά τους πολλές δημιουργίες, όμως δεν είχα διαβάσει ποτέ καμιά ιστορία που να με ταξιδεύει στις ζωές τους. Μέσα από το βιβλίο της Μαρίας "Η ευτυχία μου έχε...
Σήμερα Μεγάλη Τετάρτη, είχαμε την ευλογία και την τιμή να παρευρεθεί στην ενορία μας ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ευγένιος, για να τελέσει τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων. Μετά το τέλος της ακολουθίας, κεραστήκαμε στην αίθουσα και ξεναγήσαμε τον Σεβασμιώτατο στη βιβλιοθήκη. Μιλήσαμε για βιβλία, για ποίηση και, όταν έφευγε, ύψωσε τα μάτια του προς τα πάνω και είπε: "Το ταβάνι είναι κι αυτό ένα πάτωμα, αλλά δεν δέχεται να το πατούν. Να γίνεσαι λοιπόν ταβάνι, και να μην ανέχεσαι να σε ποδοπατούν." Κατάλαβα βέβαια ότι δεν μιλούσε για αρχιτεκτονική, αλλά για τον αυτοσεβασμό και τα όρια που πρέπει να βάζουμε στους αλαζόνες ανθρώπους Το ταβάνι δεν πατιέται. Ούτε εμείς πια. Εύχομαι να το θυμόμαστε κάθε στιγμή! Ευχαριστώ από καρδιάς για την αγάπη! * Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπισκοπος Κρήτης τίμησε την οικογένεια μας κάνοντας τον Μανόλη μας Αναγνώστη. Μανόλη μου κάθε μέρα μας κάνεις υπερήφανους! Σ'αγαπάμε! Καλό υπόλοιπο της ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου